İmplant Üstü Diş Protezleri Hakkında Bilinmesi Gerekenler nelerdir?

İmplant Üstü Diş Protezleri Hakkında Bilinmesi Gerekenler Nelerdir?

Ağız ve diş sağlığı, bireylerin sadece biyolojik gereksinimlerini karşılamakla kalmayıp, aynı zamanda sosyal yaşantılarını, konuşma fonksiyonlarını ve genel vücut dengesini doğrudan etkileyen son derece kapsamlı bir konudur. Farklı çevresel faktörler, genetik yatkınlıklar veya ilerleyen yaşa bağlı olarak yaşanan diş kayıpları, bu bütünlüğün bozulmasına yol açabilmektedir. Modern diş hekimliğinin gelişmesiyle birlikte, kaybedilen dokuların formunu ve işlevini yerine koymak amacıyla pek çok farklı yöntem geliştirilmiştir. Bu yöntemler arasında günümüzde sıklıkla başvurulan ve doğala en yakın alternatiflerden biri olarak kabul edilen yapılar, titanyum kökler üzerine inşa edilen restorasyonlardır. Ankara lokasyonunda hizmet veren Dr. Dt. Burçin Öncül, hastalarının klinik tablolarını detaylı bir şekilde değerlendirerek kişiye özgü tedavi planlamaları oluşturmakta ve hastalarını süreç hakkında şeffaf bir biçimde bilgilendirmektedir.

İmplant Üstü Diş Protezleri Nedir ve Hangi Amaçla Uygulanır?

Diş eksiklikleri, ağız içindeki diğer sağlıklı dokuların da zamanla form değiştirmesine neden olabilmektedir. Boşlukların komşuluğunda bulunan dişler, destek bulamadıkları için boşluğa doğru eğilim gösterebilir ve bu durum genel kapanış dinamiklerini bozabilir. Bu noktada devreye giren implant üstü diş protezleri, çene kemiğinden aldıkları doğrudan destek sayesinde, geleneksel köprü veya damak protezlerine kıyasla farklı bir biyomekanik yapı sunar. Geleneksel köprülerde, boşluğun sağında ve solunda bulunan dişlerin mine dokusundan aşındırma yapılması gerekirken, çene kemiğine yerleştirilen yapay kökler sayesinde komşu dişlere dokunulmasına gerek kalmaz.

Bu restorasyonlar, abutment adı verilen özel ara parçalar aracılığıyla çene kemiği içindeki titanyum yapıya bağlanırlar. Abutment, diş eti seviyesinden ağız içine uzanan ve üzerine gelecek porselen veya zirkonyum yapıyı taşıyan temel iskelettir. Hekim, hastanın diş eti kalınlığına, kemik açısına ve estetik beklentisine göre standart veya kişiye özel (custom) abutment tasarımları tercih edebilir. Böylece protezin diş eti ile birleştiği nokta, tıpkı doğal bir dişin diş etinden çıkış profilini taklit edecek şekilde şekillendirilebilir. Tedavinin ana hedefi, bireyin eksik dişlerinin yerini doldururken mevcut sağlıklı dokuların korunmasına en üst düzeyde özen göstermektir.

İmplant Üstü Sabit Protez Seçenekleri Nelerdir?

Sabit protezler, kullanım rahatlığı açısından hastaların doğal dişlerine en yakın hissettikleri seçeneklerin başında gelmektedir. Tek bir diş eksikliğinde uygulanan sabit kuron, sadece ilgili boşluğa yerleştirilen bir yapay kök ve üzerine gelen estetik kaplamadan oluşur. Çiğneme kuvvetleri doğrudan kemiğe iletildiği için hasta yiyecekleri çok daha rahat öğütebilir. Özellikle ön bölge diş eksikliklerinde, estetik bütünlüğün sağlanması açısından sabit tekil kuronlar son derece ince işçilikle laboratuvar ortamında hazırlanır.

Çoklu diş kayıplarında ise her bir eksik diş için ayrı bir titanyum kök yerleştirmek anatomik olarak her zaman mümkün olmayabilir veya gerekmeyebilir. Bu gibi durumlarda, boşluğun başlangıç ve bitiş noktalarına yerleştirilen yapay kökler birleştirilerek üzerlerine sabit köprüler tasarlanır. Örneğin, üç dişlik bir boşluk için stratejik olarak iki yapay kök yerleştirilmesi ve bu iki destek üzerine üç üyeli bir porselen veya zirkonyum köprü yapılması sıkça uygulanan bir yöntemdir. Sabit protezlerin çene kemiğine bağlantı şekli iki farklı yöntemle yapılabilir: Birincisi, protezin özel medikal yapıştırıcılarla tutturulduğu simante yöntem; ikincisi ise protezin ara parçaya minik vidalarla bağlandığı vidalı sistemlerdir. Vidalı sistemler, ilerleyen yıllarda protezin bakım amacıyla hekim tarafından kolayca çıkarılıp temizlenmesine olanak tanıdığı için sıkça tercih edilen klinik uygulamalar arasında yer bulmaktadır.

İmplant Üstü Hareketli Protez Seçenekleri Hangi Durumlarda Tercih Edilir?

Geleneksel tam protezler (damaklıklar), özellikle alt çenede, dilin sürekli hareket halinde olması ve yıllar içinde çene kemiğinde meydana gelen erimeler nedeniyle sabit kalmakta oldukça zorlanırlar. Bu hareketlilik, hastanın konuşurken veya yemek yerken protezin yerinden çıkmasına, ağız içinde vuruklar oluşmasına yol açabilir. İmplant üstü hareketli protezler (overdenture), işte bu tutuculuk problemini ortadan kaldırmak amacıyla tasarlanmıştır. Çene kemiğine yerleştirilen az sayıdaki (genellikle alt çenede iki, üst çenede dört adet) yapay kök, protezin içine yerleştirilen yuvalarla eşleşerek çıt-çıt benzeri bir mekanizma ile kilitlenir.

Bu kilitlenme sistemi sayesinde protez ağız içindeyken konuşma ve çiğneme esnasında yerinden oynamaz. Ancak hasta, uyumadan önce veya günlük ağız bakımını yaparken protezini kolayca yerinden çıkararak temizleyebilir. Hareketli sistemlerin tercih edilmesinin bir diğer önemli nedeni ise estetik yumuşak doku desteğidir. Uzun yıllar dişsiz kalan bireylerde kemik erimesiyle birlikte dudak ve yanaklarda çökme meydana gelir. Hareketli protezlerin pembe akrilik (diş eti rengindeki) gövdeleri, bu çökmeleri doldurarak yüzün daha dolgun ve genç görünmesine katkı sağlar. Ayrıca sabit protezlere kıyasla daha kolay temizlenebilmeleri, el becerisi kısıtlı olan ileri yaşlı hastalarda ağız hijyeninin sağlanması açısından önemli bir avantaj yaratabilir.

Sabit ve Hareketli İmplant Üstü Protezlerin Karşılaştırması

Zirkonyum İmplant Üstü Protezler Hangi Avantajları Sunar?

Diş hekimliği materyalleri arasında son yıllarda öne çıkan zirkonyum, hem estetik hem de mekanik özellikleri bir arada sunabilmesiyle protez alanında devrim yaratmıştır. Geleneksel porselen kaplamaların altında metal bir iskelet (genellikle nikel-krom veya kobalt-krom) bulunur. Bu metal yapı, ışığı geçirmediği için porselenin mat ve opak görünmesine sebep olabilir. Ayrıca zamanla diş etinde hafif bir çekilme yaşanırsa, metalin gri yansıması diş eti sınırında koyu bir çizgi olarak belirebilir. İmplant üstü restorasyonlarda zirkonyum kullanıldığında ise altyapı da beyaz renkte olduğu için bu tür estetik sorunların önüne geçilmesi amaçlanır.

Zirkonyumun bir diğer kritik özelliği, doku uyumluluğunun (biyouyumluluk) maksimum seviyede olmasıdır. Diş eti dokusu, zirkonyum yüzeyine mükemmel bir uyum gösterir ve etrafında plak birikimi metal yüzeylere kıyasla daha zor oluşur. Bu durum, yapay kökün çevresindeki diş eti sağlığının korunmasına önemli bir katkı sunar. Hem arka bölgelerdeki çiğneme kuvvetlerine dayanabilecek kadar sağlam olması hem de ön bölgede doğallığı yakalayacak kadar estetik olması, zirkonyum destekli protezlerin tedavi planlamalarında geniş bir yer bulmasını sağlar. İşleme teknolojisindeki gelişmelerle birlikte (CAD/CAM sistemleri), zirkonyum bloklar bilgisayar destekli üç boyutlu kazıyıcılarla milimetrik hassasiyette üretilmekte ve yapay kök ile kusursuz bir uyum hedeflenmektedir.

Porselen İmplant Üstü Protezler Hangi Durumlarda Kullanılır?

Porselen materyali, estetik olarak dişe benzer bir görünüm sunsa da tek başına kullanıldığında kırılgan bir yapıya sahiptir. Bu nedenle implant üstü sabit protezlerde porselen tercih edilecekse, mutlaka altına destekleyici bir iskelet yerleştirilir. Bu iskelet genellikle titanyum veya krom-kobalt gibi doku uyumu sağlanmış metal alaşımlardan oluşur. Metalin yüksek eğilme ve kırılma direnci, üzerine binen şiddetli çiğneme kuvvetlerini absorbe ederek porselenin zarar görmesini engeller. Bu sağlam yapı, özellikle birden fazla dişin eksik olduğu ve uzun mesafeli köprülerin yapılması gereken durumlarda hekimlere güvenilir bir biyomekanik altyapı sunar.

Arka diş bölgesinde estetik beklenti ön dişlere kıyasla daha düşük olduğu için, metal destekli porselenlerin sunduğu dayanıklılık ön plana çıkar. Laboratuvar aşamasında, metal iskelet üzerine sürülen opak tabaka sayesinde metalin koyu rengi maskelenmeye çalışılır ve ardından diş formunu oluşturacak porselen tozları katman katman işlenerek yüksek dereceli fırınlarda pişirilir. Hastanın diğer dişlerinin rengine uyum sağlayacak şekilde renklendirilen porselen protezler, ağız içerisindeki çiğneme fonksiyonlarının sağlıklı bir şekilde sürdürülmesinde çok önemli bir rol oynarlar. Hekim, hastanın kapanış özelliklerine ve parafonksiyonel alışkanlıklarına (örneğin diş sıkma durumu) göre metal destekli porselen ile zirkonyum arasında en doğru materyal kararını klinik değerlendirme sonucunda verir.

Ankara’da İmplant Üstü Protez Planlaması Yapılırken Nelere Dikkat Edilir?

Bir diş hekimliği uygulamasının başarısı, cerrahi aşama kadar ondan önce yapılan doğru teşhis ve protez planlamasına bağlıdır. Protez merkezli bir düşünce yapısıyla ilerlemek, “Önce dişi hayal et, sonra kökü ona göre konumlandır” felsefesini gerektirir. Ankara’daki klinik pratiğinde Dr. Dt. Burçin Öncül, hastalarından sadece standart panoramik röntgenler almakla yetinmez, aynı zamanda 3 boyutlu görüntüleme tekniklerinden yararlanarak çene kemiğinin her milimetresini inceler. Çünkü protezin ağız içindeki duruşu, altındaki titanyum kökün çene kemiğine yerleştirilme açısıyla doğrudan ilişkilidir. Eğri veya yanlış açıyla yerleştirilmiş bir yapay kök üzerine, estetik ve fonksiyonel bir protez yapmak son derece zordur.

Planlama aşamasında hastanın beklentileri de çok önemlidir. Hastanın gülüş hattı, dudak mesafesi, yaşa bağlı yüz anatomisi değişimleri protez tasarımını şekillendiren unsurlardır. Dijital diş hekimliği konseptleri kullanılarak, operasyon öncesinde hastanın ağız içi taramaları yapılır ve bilgisayar ortamında bitmiş dişlerin üç boyutlu modeli tasarlanabilir. Bu “geriye dönük planlama” (backward planning) sayesinde, sürpriz sonuçların önüne geçilmesi amaçlanır. Sistemik hastalıkları olan, örneğin kontrollü diyabet veya tansiyon hastası bireylerde iyileşme süreci ve doku yanıtları farklılık gösterebileceği için, proteze geçiş süreleri de hekim tarafından hastanın durumuna özel olarak modifiye edilir.

İmplant Üstü Protez Tedavi Süreci Nasıl İlerler?

Hastaların tedaviye başlamadan önce en çok merak ettikleri konuların başında sürecin ne kadar süreceği ve hangi adımlardan oluştuğu gelir. İmplant üstü protez tedavisi, birden fazla seans ve belirli bekleme süreleri içeren bir süreçtir. İlk aşama, muayene ve planlamadır. Bu seansta tüm radyolojik kayıtlar alınır ve tedavi haritası çizilir. Ardından cerrahi aşamaya geçilir. Steril klinik şartlarında, ilgili bölge uyuşturularak kemik içinde minik bir yuva açılır ve titanyum vida yerleştirilir. Cerrahi işlem sonrasında, vücudun biyolojik bir iyileşme göstermesi ve kemik hücrelerinin titanyum yüzeyi sarması beklenir. Bu sürece osseointegrasyon adı verilir ve hastanın kemik kalitesine göre genellikle 2 ila 6 ay arasında değişen bir zaman dilimini kapsar.

Kemiğe kaynaşma evresi başarıyla tamamlandıktan sonra, protez yapım aşamalarına (üst yapı) geçilir. Diş etinin doğal bir form alması için kısa bir süreliğine diş eti şekillendirici başlıklar takılır. Diş eti ideal formuna ulaştığında hekim, dijital tarayıcılar veya özel ölçü maddeleri kullanarak ağız içindeki yapay kökün pozisyonunu laboratuvara aktarır. Laboratuvar teknisyenleri, hekimin reçetesine uygun olarak zirkonyum, porselen veya akrilik materyallerden protezin iskeletini ve porselen yüzeyini hazırlar. Altyapı provası ve porselen (estetik) prova gibi ara seanslarda hastanın dişlerinin kapanışı, rengi ve yüzle uyumu kontrol edilir. Tüm uyarlamalar yapıldıktan sonra protez, ağız içindeki abutment adı verilen taşıyıcı parçalara son haliyle monte edilir ve hastaya kullanım talimatları verilir.

Tedavi Sürecinin Temel Adımları

İmplant Üstü Protezlerin Bakımı Nasıl Yapılmalıdır?

Halk arasında yaygın olan “yapay dişler çürümez, bu yüzden bakıma ihtiyaç duymaz” düşüncesi son derece yanıltıcıdır. Evet, porselen veya zirkonyum yapı bakteri nedeniyle çürümez; ancak protezi taşıyan titanyum kökün etrafındaki diş eti ve çene kemiği canlı dokulardır. Ağız hijyeninin yetersiz olduğu durumlarda, yemek artıkları ve bakteriler diş eti cebinde birikerek “peri-implantitis” adı verilen bir enfeksiyona yol açabilir. Bu enfeksiyon, yapay kökün etrafındaki çene kemiğinin erimesine ve en nihayetinde tamamen kaybedilmesine sebep olabilir. Bu nedenle bakım rutini, tedavinin başarısını belirleyen en hayati unsurdur.

Sabit protez kullanıcıları, günde en az iki kez yumuşak kıllı fırçalarla dişlerini dairesel hareketlerle fırçalamalıdır. Ancak fırça, köprü gövdelerinin altına veya diş aralarına ulaşamaz. Bu bölgeleri temizlemek için süngerimsi özel diş ipleri (superfloss) veya uygun kalınlıkta arayüz fırçaları kullanılmalıdır. Basınçlı su püskürten ağız duşları, protez etrafındaki görünmez alanları temizlemede mükemmel bir yardımcıdır. Hareketli protez kullanıcıları ise, gece yatmadan önce protezlerini çıkarmalı, yumuşak bir fırça ve sıvı sabun (aşındırıcı diş macunu yerine) kullanarak protezin iç ve dış yüzeylerini nazikçe temizlemelidir. Ayrıca ağız içinde kalan tutucu parçalar (topuzlar veya barlar) da dikkatlice fırçalanmalıdır. Hekiminizin 6 ayda bir yapacağı profesyonel temizlik işlemleri, evde gözden kaçan bölgelerdeki tartar oluşumunu engelleyerek doku sağlığını korumaya yardımcı olur.

Doğal Dişler ve İmplant Üstü Protezler Arasındaki Farklar Nelerdir?

Biyolojik yapımız gereği doğal dişlerimiz çene kemiği içinde tıpkı bir amortisör gibi çalışır. Dişimizi sıktığımızda, kök etrafındaki mikroskobik lifler (periodontal bağlar) sayesinde dişimiz kemik yuvası içinde çok hafif bir şekilde aşağıya doğru esner. Bu esneme, aşırı kuvvetin doğrudan kemiğe iletilmesini engeller ve dişin zarar görmesini önleyen bir savunma mekanizmasıdır. Ancak titanyum köklerde böyle bir bağ dokusu oluşmaz. Titanyum, kemik hücreleri ile sert ve hareketsiz bir bütünlük kurar. Bu duruma biyolojide osseointegrasyon adı verilir. Doğrudan kemiğe bağlanan bu yapılar, üzerine gelen her türlü çiğneme basıncını hiçbir filtreleme yapmadan direkt olarak kemiğe iletir.

Bu temel farklılık, diş hekiminin protezi planlarken ekstra dikkat etmesini gerektirir. Eğer bir hastanın ağzında hem doğal dişleri hem de implant üstü protezleri varsa, hastanın kapanış anında (ısırdığında) doğal dişlerinin hafifçe esnemesi, tüm yükün esneme payı olmayan yapay dişlerin üzerine binmesine sebep olabilir. Bu dengesizliği önlemek için, hekimler protezin çiğneme yüzeylerini tasarlarken “oklüzyon” (kapanış dengesi) ayarlarını çok hassas bir şekilde yaparlar. Gerekirse çiğneme yüzeyleri biraz daha daraltılabilir veya yükseklik ayarlamaları mikron düzeyinde törpülenerek dengelenir. Ayrıca doğal dişlerin köklerinde bulunan sinirler sayesinde bir yiyeceğin ne kadar sert olduğunu veya dişin arasına bir şey sıkıştığını hissedebiliriz. Yapay köklerde bu propriyoseptif duyu (hissetme yetisi) oldukça sınırlıdır, bu yüzden hastalar bazen ne kadar güçlü ısırdıklarını fark edemeyebilirler; bu da gece koruyucu plaklarının kullanımını önemli hale getirir.

İmplant Üstü Protezlerde Uyum Süreci Ne Kadar Sürer?

Ağız boşluğu, insan vücudunun en hassas sinir ağlarına sahip bölgelerinden biridir. Dilimiz, milimetrenin onda biri kadar küçük bir değişikliği bile anında algılayarak beynimize yabancı bir madde uyarısı gönderir. Özellikle uzun süre dişsiz kalmış veya eski deforme olmuş protezlerini kullanan hastalar, yeni protezleri takıldığında ağızlarında “fazlalık” veya “kabalık” varmış gibi bir hisse kapılabilirler. Bu durum, yepyeni bir ayakkabı giyildiğinde ayağın alışma sürecine benzetilebilir. İlk günlerde beynin yeni protezleri yabancı bir obje olarak algılaması sebebiyle tükürük bezleri normalden daha fazla çalışabilir. Ancak genellikle 3 ila 7 gün içerisinde sistem bu yeni yapıya alışır ve tükürük salgısı normale döner.

Konuşma (fonetik) adaptasyonu da bu sürecin önemli bir parçasıdır. Özellikle ön bölge diş restorasyonlarında “s, ş, t, d, f, v” gibi harflerin telaffuzu sırasında dil, dişlerin arka yüzeyine veya kesici kenarlarına temas eder. Yeni protezin formu eskisinden farklıysa, dilin doğru pozisyonu bulması biraz zaman alabilir. Hastalara, protezleri takıldıktan sonraki ilk günlerde sesli olarak gazete veya kitap okumaları tavsiye edilir; bu egzersiz dilin adaptasyonunu oldukça hızlandırır. Çiğneme açısından ise hastaların ilk haftalarda çok sert veya yapışkan gıdalardan kaçınarak, daha yumuşak besinleri yavaş yavaş iki taraflı olarak çiğnemeye çalışmaları, çene ekleminin (TMJ) yeni kapanışa dengeli bir şekilde uyum sağlamasına destek olacaktır.

İmplant Üstü Protez Seçiminde Hangi Faktörler Göz Önünde Bulundurulur?

Bir diş hekimi için protez planlaması yaparken “herkese uyan standart bir çözüm” yaklaşımı kesinlikle geçerli değildir. En mükemmel sonucu elde edebilmek için pek çok biyolojik değişkenin aynı anda hesaba katılması gerekir. Kemik hacmi en belirleyici unsurdur. Eğer hastanın çene kemiğinde ciddi bir erime mevcutsa ve ileri cerrahi tekniklerle (kemik tozu ilavesi gibi) yeterli kemik yüksekliği sağlanamıyorsa, çok sayıda yapay kök gerektiren sabit protezler yerine, az sayıda destekle kullanılabilen hareketli (çıt-çıtlı) protezler hastanın yararına olabilir. Kemik erimesine eşlik eden yumuşak doku kayıplarında, özellikle üst çenede dudak desteğini yeniden sağlamak için pembe akrilik bölümleri olan hibrit veya overdenture protezler biyomekanik olarak daha doğru bir estetik destek sunar.

Hastanın günlük bakım alışkanlıkları ve el becerisi de karar sürecini etkiler. Örneğin ileri yaşa bağlı motor becerilerde zayıflama yaşayan (romatizma, parkinson vb.) bir hastanın, sabit bir köprünün altını özel diş ipleriyle temizlemesi zor olabilir. Bu durumda, çıkarıp dışarıda kolayca temizleyebileceği hareketli bir protez modeli doku sağlığının korunması açısından daha avantajlı olabilir. Ayrıca hastanın gülüş hattı da kritik bir rol oynar. Güldüğünde diş etleri çok fazla görünen (gummy smile) bir hastada protezin diş eti ile birleşim yerinin tamamen doğal ve kusursuz görünmesi gerekir; bu gibi durumlarda zirkonyum altyapılı, diş eti profilini mükemmel taklit eden özel abutmentlar tercih edilir. Ankara’daki kliniğinde muayenelerini gerçekleştiren hekim, tüm bu parametreleri bir araya getirerek hasta için en fonksiyonel ve sürdürülebilir tedavi seçeneğini önermektedir.

İmplant Üstü Protezlerin Çiğneme Fonksiyonlarına Katkısı Nelerdir?

İnsan sindirim sistemi ağızda başlar. Gıdaların dişler tarafından mekanik olarak parçalanması ve tükürükteki enzimlerle kimyasal olarak karışması, midenin iş yükünü hafifleten en önemli aşamadır. Diş eksiklikleri bulunan veya geleneksel hareketli damak kullanan bireyler, besinleri yeterince öğütemeden yutmak zorunda kalırlar. Geleneksel damak protezleri yumuşak diş eti dokusundan destek aldığı için çiğneme kuvveti uygulandığında dokuya baskı yapar ve ağrıya sebep olabilir. Bu nedenle geleneksel protez kullanıcılarının ısırma kuvveti, doğal dişleri olan bir insana göre önemli ölçüde düşüktür. İmplant destekli protezlerde ise durum tamamen farklıdır; kuvvet yumuşak dokuya değil, doğrudan çene kemiğindeki güçlü titanyum köklere iletilir.

Bu sağlam temel sayesinde, hastalar elma ısırmak, kuruyemiş tüketmek veya et çiğnemek gibi eylemleri güvenle gerçekleştirebilirler. Çiğneme fonksiyonunun tam anlamıyla geri kazanılması, hastanın tek tip ve yumuşak beslenmeden kurtularak daha dengeli ve çeşitli bir diyet uygulayabilmesine imkan tanır; bu da genel vücut sağlığını ve bağışıklık sistemini destekleyen çok önemli bir zincirleme etkidir. Ayrıca, çiğneme sırasında kasların ve eklemlerin dengeli çalışması, tek taraflı çiğneme alışkanlıklarından kaynaklanan yüz asimetrilerinin ve çene eklemi (TME) rahatsızlıklarının önlenmesine katkıda bulunur.

Tam Dişsizlik Durumlarında İmplant Üstü Hibrit Protezler Nasıl Uygulanır?

Geleneksel üst tam protezlerin en büyük dezavantajlarından biri, tutuculuk sağlamak amacıyla damak kubbesini (palatinal bölge) tamamen örtmesidir. Damak dokusu, üzerinde çok sayıda tat reseptörü ve ısı algılayıcısı barındırır. Akrilik bir plakla örtülen damak, hastaların yiyeceklerin lezzetini ve sıcaklığını tam olarak hissetmesini engeller ve bazı hastalarda bulantı refleksini tetikleyebilir. Tam dişsizlik durumlarında uygulanan implant üstü hibrit protezler, bu sorunu kökten çözen modern tasarımlardır. Çene kemiğinin ön bölgesine düz, arka bölgelerine ise belirli bir açıyla yerleştirilen (kemik hacminden maksimum faydalanmak için) titanyum vidalar, U şeklinde tasarlanmış tek parça sabit bir köprüyü taşırlar.

Hibrit protezlerin yapımında metal bir iskelet üzerine akrilik, kompozit veya monolitik zirkonyum dişler işlenebilir. Bu protezlerin damak kısmı tamamen açıktır, hastalar kendi damak dokularını kullanarak özgürce tat alabilir ve yemek yiyebilirler. Hibrit kelimesi, hem kaybedilmiş dişleri (beyaz doku) hem de eriyen kemik ve diş etini (pembe doku) aynı anda telafi eden bir yapı olmasından gelir. Özel vidalarla taşıyıcı parçalara kilitlenen bu sistemler hasta tarafından asla çıkarılamaz, ancak hekim altı aylık veya yıllık kontrollerde ufak bir tork anahtarı kullanarak vidaları gevşetip protezi dışarı alabilir. Dışarıda detaylı profesyonel temizliği ve cilası yapılan protez, tekrar ağza vidalanarak hijyeni korunur. Bu konsept, uzun yıllar takıp çıkarmalı damaklık kullanan hastalar için adeta “kendi dişlerine yeniden kavuşma” hissi yaratan çok kıymetli bir tedavi yaklaşımı olarak öne çıkmaktadır.