Zirkonyum Kaplama İle Yemek Yemek Nasıl Bir Hissiyattır?
Zirkonyum kaplama ile yemek yemek, malzemenin biyouyumlu yapısı ve diş etleriyle olan sağlıklı entegrasyonu sayesinde, tedavi süreci tamamlanıp adaptasyon evresi geçildikten sonra tamamen doğal dişlerinizle yemek yiyormuşsunuz hissiyatı verir. Yeni kapanış dengesine alışan çiğneme kasları, besinleri herhangi bir yadırgama hissi olmadan rahatça öğütmenize imkan tanır.
Ağız boşluğumuz, sadece besinlerin parçalandığı mekanik bir alan değil, aynı zamanda son derece hassas reseptörlerin (algılayıcıların) bulunduğu duyarlı bir yapıdır. Doğal dişlerimizin kökleri, çene kemiğine periodonsiyum adı verilen ince liflerle bağlıdır. Bu lifler, çiğnediğimiz besinin ne kadar sert veya yumuşak olduğunu beynimize ileterek çene kaslarımızın uygulayacağı kuvveti ayarlar. Uygulanan kaplamalar, bu doğal kök yapısının üzerinde yer aldığı için, basınç hissi doğal yollarla algılanmaya devam eder.
Geleneksel, kalın veya taşkın yapılmış eski tip protezlerde hastalar sıklıkla ağızlarında büyük ve yabancı bir kütle hissettiklerinden şikayet ederler. Ancak güncel dijital teknolojiler (CAD/CAM) ile mikron hassasiyetinde üretilen ince profilli biyomateryaller, dişin orijinal anatomik hacmini birebir kopyalar. Bu durum, dilin ve yanakların protezleri doğal bir yapı olarak kabul etmesini hızlandırır. Böylece yemek yerken, konuşurken veya yutkunurken kaplamaların varlığı unutulur; doğal bir sindirim fonksiyonu kesintisiz olarak sürdürülür.
Tedavi Sonrası İlk Günlerde Beslenme Süreci Nasıl İşler?
Tedavi sonrası ilk günlerde beslenme süreci; yapıştırıcı medikal ajanların tam olarak sertleşmesi ve dokuların yeni restorasyonlara alışması amacıyla genellikle oda sıcaklığındaki yumuşak ve püre kıvamındaki gıdalarla sürdürülmelidir. Uyuşukluk geçene kadar çiğneme yapılmamalı, doku zedelenmelerini önlemek adına ilk 24 saat katı ve zorlayıcı yiyeceklerden uzak durulmalıdır.
Klinik prosedürlerin tamamlanıp kaplamaların dişe kalıcı olarak sabitlendiği (simantasyon) gün, dokuların iyileşme ve kabullenme sürecinin ilk adımıdır. Yapıştırma işlemi sırasında kullanılan biyouyumlu simanlar her ne kadar seans bitiminde donmuş gibi görünse de, kimyasal olarak nihai mekanik dirençlerine ulaşmaları belirli bir zaman aralığını gerektirir. Bu kritik saatlerde dişe dikey veya yatay aşırı kuvvetler bindirmek, restorasyonun tutunma gücünü olumsuz etkileyebilir.
Ayrıca, işlem sırasında uygulanan lokal anestezi (uyuşukluk) devam ederken yemek yenmesi, hastanın farkında olmadan dilini, dudağını veya yanak içini çok şiddetli bir şekilde ısırmasına yol açabilir. Bu tarz doku travmalarından korunmak adına uyuşukluk hissi tamamen ortadan kalkana kadar beslenmeye ara verilmelidir. Takip eden 24 saatlik dilimde ise yoğurt, ılık çorbalar, püre halindeki sebzeler, muz veya haşlanmış yumurta gibi fazla çiğneme basıncı gerektirmeyen besinler tercih edilerek çene kaslarının ve yeni temas noktalarının (oklüzyon) kademeli olarak fonksiyon kazanması desteklenir.
Zirkonyum Dişlerle Sıcak ve Soğuk İçecekler Tüketilir Mi?
Zirkonyum dişlerle sıcak ve soğuk içecekler, materyalin yüksek ısı yalıtımı özelliği sayesinde güvenle tüketilebilir. Geleneksel metal destekli protezlerin aksine ısıyı altındaki doğal diş dokusuna hızla iletmeyen bu malzeme, hastaların çay, kahve veya soğuk su gibi içecekleri termal hassasiyet yaşamadan konforlu bir şekilde tüketmelerine olanak sağlar.
Beslenme alışkanlıklarımızda sıcak çaylar, kahveler veya buzlu içecekler geniş bir yer tutar. Doğal dişlerimiz, içlerinde barındırdıkları sinir dokusu (pulpa) sebebiyle ani ısı değişimlerine karşı duyarlıdır. Ancak sağlıklı bir mine tabakası, bu ısı değişimlerini yalıtarak sinirlerin zarar görmesini engeller. Diş şekillendirmesi sırasında mine tabakası belli oranda uzaklaştırıldığı için, yerine konacak materyalin bu yalıtım görevini eksiksiz devralması beklenir.
Metal destekli eski tip porselen kaplamalarda, metal iskelet ısıyı çok hızlı ilettiği için hastalar soğuk bir içecek tükettiklerinde sızlama problemi ile sıkça karşılaşırlardı. Ancak zirkonyum dioksit, tıpkı uzay mekiklerinin dış yüzeylerinde veya ortopedik implantlarda tercih edildiği gibi mükemmel bir termal yalıtkandır. Isı iletkenlik katsayısı son derece düşüktür. Sadece kaplamanın ilk yapıştırıldığı ilk bir iki hafta içinde, dişin kendi adaptasyon sürecine bağlı geçici ve hafif bir duyarlılık yaşanabilir. Bu evre geçtikten sonra hastalar, termal (sıcak-soğuk) kısıtlamalar olmadan yeme ve içme fonksiyonlarına rahatça devam ederler.
Sert ve Kabuklu Yiyecekler Kaplama Dişlere Zarar Verir Mi?
Sert ve kabuklu yiyecekler, doğal diş minesine zarar verebileceği gibi kaplama dişlere de zarar verme potansiyeli taşır. Fındık, ceviz veya buz gibi aşırı sert maddelerin dişlerle kırılması, restorasyonun üzerindeki porselen tabakada mikro çatlaklara veya ufak parça kopmalarına neden olabileceğinden, bu tür alışkanlıklardan kesinlikle kaçınılması tavsiye edilir.
İnsan çene kasları (özellikle masseter kası), çiğneme esnasında olağanüstü yüksek bir baskı kuvveti üretebilir. Laboratuvar ortamında üretilen protetik materyaller, besinleri ezmek, koparmak ve öğütmek için gereken yüksek megapaskal (MPa) dayanım değerlerine sahip olarak tasarlanırlar. Ancak doğadaki her malzemenin bir esneme ve kırılma sınırı vardır. Doğal diş minesi bile uygunsuz bir kuvvete maruz kaldığında çatlar ve kırılır.
Bu sebeple dişler, hangi materyalden yapılmış olursa olsun birer “alet” olarak görülmemelidir. Fındık veya Antep fıstığı kabuğunu dişlerle kırmaya çalışmak, kapak açmak veya kalem ısırmak gibi günlük fonksiyona aykırı (parafonksiyonel) hareketler, kaplamanın üzerinde bulunan ince estetik seramik tabakanın (yonga şeklinde) atmasına (chipping) yol açabilir. Çiğnemesi zor ve aşırı sert yiyecekler tüketilirken (örneğin sert bir elma veya ayva), bu besinleri bütün olarak ısırarak koparmak yerine dilimleyerek arka azı dişlerine yönlendirmek, protetik restorasyonların fiziksel bütünlüğünü uzun yıllar korumasını destekler.
Besin Türlerine Göre Tüketim Önerileri Tablosu
| Besin Grubu | Tüketim Şekli ve Tavsiyeler | Protetik Açıdan Nedeni |
|---|---|---|
| Kabuklu Kuruyemişler | Kabuklarından arındırılarak veya ezilerek yenmelidir. | Anlık şiddetli basınç seramik yüzeyde mikro çatlaklara yol açabilir. |
| Bütün ve Sert Meyveler (Elma/Ayva) | Bıçakla dilimlenerek küçük porsiyonlar halinde arka dişlere alınmalıdır. | Ön dişlerdeki kuronlara yoğun manivela (kaldıraç) kuvveti binmesini önler. |
| Aşırı Sıcak/Soğuk İçecekler | İlk hafta ılık tüketilmeli, sonrasında normal rutine dönülmelidir. | Diş dokusunun termal yalıtıma adaptasyon süresine fırsat tanır. |
| Kemikli Et Ürünleri | Et kemikten ayrılarak çiğnenmelidir. | Kemik parçalarının ani olarak ısırılması travmatik kırıklara sebep olabilir. |
Yapışkan Gıdaların Tüketiminde Hangi Kurallara Dikkat Edilmelidir?
Yapışkan gıdaların tüketiminde, sakız, karamel, lokum veya macun kıvamındaki yoğun yapışkan tatlıların protezlere uygulayacağı dikey çekme kuvvetinden korunmak adına bu tarz besinlerin tüketimi sınırlandırılmalı ve yenecekse de dikkatli çiğnenmelidir. Özellikle geçici dişlerin kullanıldığı ara dönemde bu gıdalardan tamamen uzak durulması klinik açıdan zorunludur.
Diş hekimliğinde kaplamaları doğal dişe sabitlemek için kullanılan medikal simanlar (yapıştırıcılar), çekme ve kayma kuvvetlerine karşı oldukça dirençlidirler. Kalıcı yapıştırma işlemi tamamlandıktan ve siman kimyasal olarak nihai sertliğine ulaştıktan sonra, normal bir sakız çiğneme eylemi kaliteli bir restorasyonu yerinden kolay kolay sökemez. Ancak yoğun yapışkanlık özelliğine sahip besinlerin düzenli olarak ve aynı bölgede çiğnenmesi, zaman içerisinde yapıştırıcı bariyerde yorulmalara neden olabilir.
Özellikle dikkat edilmesi gereken süreç, diş kesiminden sonra laboratuvar işlerinin bitmesini beklediğimiz geçici dişli (provizyonel) dönemdir. Geçici dişler, sökülmesi kolay olsun diye kasten zayıf simanlarla dişe tutturulur. Bu dönemde yenen bir lokum veya jelibon, geçici dişi doğrudan yerinden çıkararak hastanın tedavi sürecinde aksamalara yol açar. Kalıcı dişler takıldıktan sonra ise yapışkan gıdalar tüketilebilir, ancak bu gıdaların diş yüzeylerinde tutunarak bakteri plağı (asit) oluşumunu hızlandırdığı unutulmamalı ve hemen ardından titiz bir diş fırçalama işlemi gerçekleştirilmelidir.
Ön Dişlerdeki Kaplamalarla Isırma Fonksiyonu Nasıl Etkilenir?
Ön dişlerdeki kaplamalarla ısırma fonksiyonu, restorasyonun komşu dişlerle ve karşıt çeneyle ideal oklüzyon (kapanış) dengesinde tasarlanması sayesinde normal, akıcı ve güvenli bir şekilde devam eder. Hastalar, sandviç veya yumuşak gıdaları doğal dişleriyle olduğu gibi rahatça kopararak kesme işlevini kesintisiz olarak gerçekleştirebilirler.
Ön grup dişlerin (kesici ve kanin dişleri) insan anatomisindeki temel işlevi, ağza alınan besin kütlesini ilk olarak kavramak, kesmek ve arka öğütücü bölgeye iletecek şekilde koparmaktır. Bu bölgedeki dişlere uygulanan protetik işlemler estetik görünümü tamamen değiştirirken, mekanik olarak da alt çenenin ileri hareketleri (protrüzyon) sırasında bir rehber görevi görür. Doğru bir restorasyon planlaması, ön dişlerin bu kesme ve koparma işlevini destekleyecek şekilde açılanmasını (anatomik eğimini) içerir.
Bununla birlikte, ön diş kökleri (özellikle alt ön bölgede) anatomik olarak arka dişlere kıyasla daha ince ve narin bir yapıya sahiptir. Bu nedenle, ön dişlerle oluşturulan kaldıraç (manivela) kuvveti çok daha dikkatli yönetilmelidir. Sandviç, muz, yumuşak hamur işleri gibi gıdalar ön dişlerle konforlu bir şekilde ısırılıp koparılabilirken; koparılması için ciddi bir kuvvet uygulanması ve çekiştirilmesi gereken çok sert bir pideyi, tam kurumuş bir simidi veya sert bir meyveyi ön dişlerle koparmaya çalışmak, kök üzerinde aşırı stres yaratır. Hastaların bu tip dirençli gıdaları önceden porsiyonlara ayırarak arka bölgelere aktarması, ön estetik dişlerin fonksiyonel ömrünü uzatan bir beslenme alışkanlığıdır.
Arka Dişlerdeki Kaplamalar Öğütme İşlevini Nasıl Destekler?
Arka dişlerdeki kaplamalar, çiğneme döngüsü sırasında çene kaslarının ürettiği yoğun basıncı bükülme direnci yüksek materyal yapısıyla emerek öğütme işlevini güçlü bir şekilde destekler. Laboratuvarda karşı çeneyle uyumlu şekilde tasarlanan tüberkül (tepecik) ve çukur (fossa) anatomisi, gıdaların verimli ve sağlıklı bir şekilde mekanik sindirimine imkan tanır.
Ağız anatomimizde besinlerin küçük parçalara ayrılarak yutulabilir ve sindirilebilir hale getirildiği ana istasyon, küçük azı (premolar) ve büyük azı (molar) dişlerimizin bulunduğu arka (posterior) bölgedir. Bu bölgedeki dişlerin çiğneme yüzeyleri geniş ve kompleks bir girinti-çıkıntı sistemine sahiptir. Kaplama tedavisinin asıl mühendisliği de tam olarak burada yatmaktadır. Düz ve pürüzsüz tasarlanmış bir arka kaplama, besinleri ezemez ve hastanın çiğneme verimliliğini düşürür.
Laboratuvar aşamasında, zirkonyum bloklar dijital olarak kazınırken (CAM frezeleme), hastanın karşı çenesindeki doğal dişlerin anatomisine tam uyum sağlayacak tepecikler oluşturulur. İki diş birbiri üzerine kapandığında bir anahtar-kilit uyumu sağlanır. Zirkonyumun monolitik (tek parça) formda uygulandığı vakalarda, yüzlerce megapaskala ulaşan direncinden ötürü çiğneme kuvvetleri köke dengeli olarak iletilir. Hasta, sert veya lifli gıdaları (örneğin et ürünlerini veya çiğ sebzeleri) bu uyumlu anatomi ve güçlü materyal sayesinde son derece rahat ve tatmin edici bir şekilde çiğneyebilir.
Çiğneme Sırasında Yeni Dişlere Alışma Süreci Ne Kadar Zaman Alır?
Çiğneme sırasında yeni dişlere alışma süreci, hastanın kas adaptasyonuna ve restorasyonun büyüklüğüne bağlı olarak genellikle birkaç gün ile iki hafta arasında değişen bir zaman alır. Bu süre zarfında dilin, yanakların ve çene ekleminin (TME) yeni temas noktalarını tanıyıp motor reflekslerini ayarlaması biyolojik olarak tamamlanır.
Klinik ortamda dişe takılan her yeni materyal, vücut tarafından ilk anda fark edilir. Dilimiz, ağız içindeki mikron seviyesindeki değişimleri bile anında algılayabilen son derece hassas bir organdır. Özellikle uzun süredir diş eksikliği yaşayan ve o bölgede çiğneme yapmayan bir hastaya köprü restorasyonu yapıldığında veya aşınmış dişlerin boyları yükseltildiğinde, kas hafızası (propriosepsiyon) bu yeni duruma uyum sağlamak zorundadır.
İlk günlerde hastalar çiğneme yaparken yanaklarını veya dillerini hafifçe ısırabilirler; çiğnerken bazı dişlerin diğerlerinden önce temas ettiği hissine kapılabilirler. Bu durum, beynin yeni boyutları haritalandırma çabasının bir sonucudur. Çene kasları, yeni diş formuna göre kapanış kuvvetlerini yeniden programlar. Genellikle birinci haftanın sonunda gerçekleşen ilk kontrol randevusunda hekim, artikülasyon kağıtlarıyla kapanışı tekrar değerlendirerek yüksek kalan noktalar varsa ufak uyumlamalar (polisaj) yapar. Bu ufak dokunuşlardan sonra alışma süreci hızla tamamlanarak, hasta protezleri kendi doğal vücut parçası gibi hisseder.
Kaplamaların Çiğneme Direnci Doğal Dişlerle Kıyaslanabilir Mi?
Kaplamaların çiğneme direnci, doğal diş minesinin mekanik dayanımıyla rahatlıkla kıyaslanabilir ve yapısal olarak günlük çiğneme fonksiyonlarının gerektirdiği basıncı fazlasıyla karşılar. Ancak hiçbir laboratuvar materyali, dişi çene kemiğine bağlayan şok emici periodontal liflerin esneklik kapasitesini barındırmadığından, doğal dişe gösterilen özenin kaplamalara da gösterilmesi şarttır.
Diş hekimliği materyal biliminde ulaşılan güncel teknoloji, restorasyon malzemelerinin sertlik ve kırılma tokluğu (fracture toughness) değerlerini doğal diş minesi seviyelerine ve hatta bazı blok formlarında bu seviyelerin çok daha üzerine çıkarmıştır. Bu nedenle, gıdaların normal yollarla ezilmesi veya koparılması süreçlerinde materyalin mukavemeti konusunda herhangi bir şüphe duyulmasına gerek yoktur.
Fakat burada gözden kaçırılmaması gereken temel bir biyolojik ayrım mevcuttur. Doğal dişlerimiz tek parça ve sabit bir yapı gibi görünse de, kemik içerisinde mikro düzeyde hareket eden ve aşırı basınç geldiğinde esneyerek (şok emici özellik) kökü koruyan liflerle asılıdır. Ayrıca pulpa (sinir) dokusu, aşırı sert bir şey ısırıldığında anında acı sinyali göndererek refleks olarak çenenin açılmasını sağlar (koruyucu refleks). Kanal tedavisi görmüş veya geniş kaplama taşıyan dişlerde bu geri bildirim mekanizmaları zayıflayabilir. Bu nedenle materyal direncine güvenerek dişi aşırı yük altında bırakmak doğru bir beslenme yaklaşımı değildir.
Adaptasyon Sürecinde Etkili Olan Faktörler
- Restorasyonun Kapsamı: Tek bir dişin kaplanması ile tüm çene (gülüş tasarımı) rehabilitasyonu arasındaki kas alışma süresi farklıdır.
- Eski Kapanış Alışkanlığı: Hastanın tek taraflı çiğneme alışkanlığı varsa, yeni yapılan dişlerle çift taraflı çiğnemeye geçiş zaman alır.
- Dokuların Sağlığı: Tedavi sırasında diş etlerine veya kanallara yapılan müdahalelerin tamamen iyileşmesi çiğneme konforunu doğrudan etkiler.
- Gece Diş Sıkma (Bruksizm): Çiğneme kasları sürekli yorgun ve spazm halinde olan hastalarda, eklemlerin yeni duruma alışması daha uzun sürer.
Beslenme Alışkanlıkları Kaplamaların Rengini Değiştirir Mi?
Beslenme alışkanlıkları; çay, kahve, kırmızı şarap, salça ve tütün ürünleri gibi güçlü renklendiriciler içerse dahi, gözeneksiz yüzey yapısı ve pürüzsüz cila tabakası sayesinde kaplamaların kendi yapısal rengini değiştirmez. Ancak yetersiz temizlik durumunda protez yüzeyinde biriken bakteri plağı (tartar) lekelenerek dışsal sararmalara neden olabilir.
Hastaların protetik tedaviler öncesinde ve sonrasında beslenmeyle ilgili en çok kaygılandıkları konulardan biri, elde edilen o temiz, ferah ve beyaz görünümün tüketilen gıdalar sebebiyle bozulup bozulmayacağıdır. Doğal diş minesi mikroskobik tübüller (kanalcıklar) içerir; bu sebeple tıpkı bir sünger gibi pigmentleri içine çekerek yaşla birlikte giderek sararır ve koyulaşır. Ancak endüstriyel fırınlarda yüksek ısılarda pişirilerek kristalize olan seramik bazlı materyaller, sıvı emilimine tamamen kapalı (non-poröz) bir yapıdadır.
Bu biyomateryallerin yüzeyinde koruyucu ve parlaklığı sağlayan çok ince bir “glaze” (cila) tabakası bulunur. Bu tabaka, yiyecek ve içeceklerdeki renk ajanlarının materyalin içine fiziksel olarak sızmasına engel olur. Ancak hasta diş fırçalama rutinini aksatırsa, kaplamanın üzerinde oluşan renksiz ve yapışkan bakteri plağı (biyofilm) çay veya kahve ile reaksiyona girerek kahverengi/sarı renge bürünebilir. Bu durumda lekelenen şey kaplamanın kendisi değil, üzerindeki kirli tabakadır. Rutin klinik kontrollerde diş hekimi tarafından uygulanan basit bir fırçalama (polisaj) işlemi, yüzeyi anında ilk günkü parlaklığına kavuşturur.
Zirkonyum Tedavisi Sonrası Hangi Gıdalardan Uzak Durulması Önerilir?
Zirkonyum tedavisi sonrası uzak durulması önerilen spesifik bir gıda türü bulunmamakla birlikte, doğal dişler için zararlı olan kabuklu yemişleri dişle kırmak, şişe kapağı açmak, ambalaj koparmak veya aşırı sert buz küplerini çiğnemek gibi dişe travma yaratan olağanüstü sert gıda ve eylemlerden kesinlikle uzak durulmalıdır.
Diş hekimliği uygulamalarında amaç, hastayı belirli besin gruplarından izole etmek değil, ona doğal ve dengeli beslenebileceği tam bir fonksiyon kazandırmaktır. Sağlıklı bir şekilde yapıştırılmış ve diş eti uyumu sağlanmış kaplamalara sahip olan bireyler, günlük diyetlerinde yer alan et, sebze, meyve veya karbonhidrat gruplarını, doğal dişlerine sahip bir bireyle birebir aynı rahatlıkta tüketebilirler. Yemek menüsünde herhangi bir özel kısıtlama söz konusu değildir.
Sınırlandırılması gereken durum, besinlerin türünden ziyade tüketim şekli ile ilgilidir. Örneğin asitli ve şekerli gıdaların yoğun tüketimi, kaplamanın kendisine zarar vermese de, kaplamanın altındaki kök yüzeyini ve doğal diş minesini çürütebileceğinden genel ağız sağlığı açısından kısıtlanmalıdır. Benzer şekilde, aşırı sert objelerin dişlerin arasına alınarak mekanik bir zorlamaya tabi tutulması, seramik yüzeyde kılcal çatlaklar başlatabilir. Bu tarz bilinçli kullanımlar benimsendiğinde, hastalar yeni dişleriyle hiçbir yeme-içme özgürlüğünü kısıtlamadan hayatlarına devam edebilirler.
Ankara’da Dr. Dt. Burçin Öncül Kliniğinde Çiğneme Fonksiyonu Nasıl Test Edilir?
Ankara’da klinik hizmetlerini sürdüren Dr. Dt. Burçin Öncül kliniğinde çiğneme fonksiyonu; tedavi sürecindeki provalar esnasında özel boyayıcı artikülasyon kağıtları (bantlar) ile kapanış dengesi test edilerek, hastaya fonksiyonel çiğneme hareketleri yaptırılarak ve alt-üst çenenin temas noktaları milimetrik olarak değerlendirilip dengelenerek detaylı bir şekilde test edilir.
Bir dişin sadece güzel görünmesi, protetik tedavinin başarılı olduğu anlamına gelmez. Kliniğimizdeki bütüncül (holistik) yaklaşımda, restorasyonun hastanın çiğneme kaslarıyla ve çene eklemiyle uyumlu bir biçimde çalışmasına odaklanılır. Estetik (dentin/mine) provası sırasında, restorasyonlar henüz tam parlatılmamışken hastanın ağzına yerleştirilir ve fonksiyonel testler başlar. Hastadan sanki yemek yiyormuş gibi dişlerini kapatması, alt çenesini sağa, sola ve öne doğru kaydırması istenir.
Bu hareketler sırasında, dişlerin arasına yerleştirilen mikron inceliğindeki artikülasyon kağıtları, dişlerin temas ettiği alanları renkli noktalar halinde işaretler. Hekim bu noktalara bakarak, restorasyonun üzerinde gereğinden fazla temas eden, hastanın kaslarına asimetrik yük bindirecek veya çiğnerken erken çarpma (erken temas) yaratacak fazlalıkları tespit eder. Bu fazlalıklar frez yardımıyla koltuk başında mikroskobik düzeyde alınır. Tüm çiğneme kuvvetleri kavis boyunca eşit şekilde dağıtıldıktan sonra dişlerin kalıcı cilası yapılarak yapıştırma işlemine geçilir. Bu hassas uyumlama, tedavi sonrası yemek yeme konforunun en büyük garantisidir.
Düzenli Ağız Bakımı Beslenme Konforunu Nasıl Etkiler?
Düzenli ağız bakımı, kaplamaların diş eti sınırında bakteri (plak) birikimini engelleyerek diş eti iltihaplarını ve çiğneme sırasındaki kanamaları önler; sağlıklı dokular beslenme eyleminin ağrısız, ferah ve fonksiyonel şekilde devam etmesini sağlayarak hastanın yeme içme konforunu uzun vadeli olarak doğrudan ve olumlu yönde etkiler.
Beslenme eyleminin kalitesi ve keyfi, ağız içindeki dokuların sağlığıyla bir bütündür. Eğer hasta günlük fırçalama ve diş ipi rutinlerini aksatırsa, kaplamaların diş eti ile birleştiği o ince sınırda zamanla sertleşen bakteri birikintileri (diş taşı) oluşur. Diş taşı, diş etinin kronik olarak iltihaplanmasına ve şişmesine yol açar. İltihaplı bir diş eti, sert bir gıda çiğnendiğinde hemen kanamaya ve sızılamaya başlar.
Yemek yerken sürekli diş etlerinin sızladığını hissetmek, hastanın refleks olarak o bölgeyle çiğneme yapmaktan kaçınmasına, yani tek taraflı çiğnemeye başlamasına neden olur. Tek taraflı çiğneme ise zamanla çene ekleminde (TME) asimetrik yüklenmelere ve ağrılara zemin hazırlar. Bu zincirleme fonksiyon bozukluklarını engellemenin en kolay ve etkili yolu, hekimin uyguladığı doğru protetik çalışmayı evde düzenli oral hijyen alışkanlıklarıyla (günde iki kez fırçalama, arayüz temizliği) desteklemektir. Sağlıklı diş etleri, yeni dişlerle elde edilen beslenme konforunun en sağlam koruyucusudur.
